![]() |
Egin klik hemen INPRIMATZEKO |
Asier Larrinaga Larrazabal - EITB / Hizkuntza / 2006-03-03 / 07:00
Irratiko eta telebistako informazio saioen barruan euren tartea egin dute trafikoaren gaineko berriek. Halako berrietan erabiltzen den hizkera bitxia da, zinez, batik bat zehaztasunaren zehaztasunera jotzen delako daturik xumeenean ere.
Trafikoari buruzko berrietan guztiz beharrezkoa izaten da errepidea zein den esatea. Errepideen izenak osatzeko, letrak eta zenbakiak erabiltzen dira. Honela irakurriko ditugu.
Berez, hiru mota nagusi aipa ditzakegu: autobideak (eta ez «autopistak»), autobiak eta errepideak. Horretan ez dago arazo handirik.
Errepideak duen garrantzia, erabilera eta betekizuna aintzat hartuz gero, berriz, gauzak korapilatu egiten dira. Alde batetik lehen mailako errepide-sarea, eta bigarren mailakoa bereiz ditzakegu.
Bestetik, trafikoa hirigunetik ateratzen duten errepideei ingurabide edo saihesbide deritzegu. Eskualde bat arin zeharkatzeko modua ematen diguten bideak igarobideak dira, esate beterako, Txorierriko igarobidea. Autobideetan-eta, trazatuari eusten dioten zubiak zubibide deitzen dira. Adibidez, Millauko zubibidea Paris eta Côte d’Azur lotzen dituen errepidearen zatirik ikusgarriena da.
Azkenik, bide bi elkartzen diren tokiari bidegurutze esaten zaio. Bidegurutzeetako trafikoa errazteko asmoz, eraztun itxura ematen zaio errepideek bat egiten duten tokiari, eta biribilgune esaten zaio. Bat egiteko tokian bide asko elkartzen badira, batzuk azpitik, edo batzuk gainetik, edo tartean trenbidea ere bada, lotune esan daiteke.
Mapa batean begiratuta, errepidea marra bat da, puntuz puntu osatua. Istripuren bat edo gorabeheraren bat kokatzeko, beraz, zein puntutan gertatu den esan dezakegu.
Ikus-entzuleei gehiago zehaztu behar izaten zaie gorabeheraren kokapena, errepidearen zein aldetan gertatu den esanez.
Fisikaren ikuspegitik lehen adibidea okerra litzateke, «noranzko» esan behar genuke eta: «norabide baten bi noranzkoak», Hiztegi Batuak dioen bezala. Nolanahi ere den, hizkera arruntean «Bilboko norabidean» diogunean ez da inor nahastean, eta ez dago ez premiarik, ez lege-agindurik, zientziaren kontzeptuei –eta terminoei– men egiteko.
Errepidearen norabide biak bereizten dituen egiturari erdibitzaile deritzo, eta –gehienetan harresi txiki bat izaten denez– erdiko petrila ere esan daiteke. Norabide bakoitzean bide zerrenda bat baino gehiago egon liteke, alegia, errei edo lerro bat baino gehiago.
Bide bat itxita dagoenean, trafikoa beste leku batetik bideratu behar da («bideratu», ez «desbideratu»).
Istripurik arruntena auto bik elkar jotzea izaten da, alegia, talka egitea. Kamioiek beste era bateko istripua izaten dute sarri, artaziarena egiten dute.
Trafiko handia egoten denean, ibilgailuak pilatu egiten dira.
Arazorik ez egon arren, orduan ere zerbait esan behar da.
(ASIER LARRINAGA LARRAZABAL Euskal Telebistako Euskara Sailaren burua da)
![]() | Inprimatu |
Joxe Mari Berasategi / 2006-03-05 / 21:49
Ohartxo bat, "artaziarena egitearen" inguruan, eta ez zuzenean Asierrentzat, euskal hedabideetan gai hauek jorratzen dituzten kazetarientzat baizik.
Nire ustez, "artaziarena egiteko", kamioiak artikulatua edo atoiduna izan behar du. Beste ibilgailuek ere egin dezakete artaziarena, artikulatuak badira edo atoia atzetik dutela badoaz. Kamioi eta ibilgailu artikulatu gabeek irrist edo laprast egiten dute, ez "artaziarena".
Ondo bizi,
Joxe Mari Berasategi
Gasteiz